සුනිල් ආරියරත්නයන් ලියූ අමරදේවයන්ගේ හඬින් රෝහණ වීරසිංහයන්ගේ තනුවට ගැයෙන මේ ගීතය තරම් ලස්සනට බිරිඳකගෙ ආදරය ගැන ලියවුණු ගීතයක් තවත් නෑ.
තාත්තා වුනත් මා බත සරිකරන
අම්මා නුඹයි මගෙ දරු දැරියන් රකින ...
මට පෙර උරුම ආලය දරුකැලට දෙමින්
රෑ දාවල් දෙකේ වෙහෙසෙන විටදි නොමින්
ඔබ දුටු මුල් දිනේවත් හදනොනැඟි පෙමින්
උතුරයි මසිත තව නුඹ වෙත තුරුළු වෙමින්
බැතිබර හැඟුම් දනවන නුඹගේ සුවඳ
අතදරු පුතුගෙ මුව කමලේ ඇත නිබඳ
අම්මා කෙනෙක් මිස නුඹ මගෙ බිරිඳ ලෙස
නොහැගේ ලඟින් හිඳ මගේ හිස සිඹින සඳ..
බිරිඳකගෙ ආදරය ගැන කියන්න මේ අන්තිම පද දෙකට වඩා ලස්සන පද දෙකක් ලියන්න පුලුවන් සුනිල් ආරියරත්නයන්ටම පමණයි!
අහල නැතිනම් අද අහන්න.
ලසිත